ارتودنسی برای من بهتر است یا لمینیت؟ یا کامپوزیت؟

Additional Info

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 

این سوال به شکلهای متفاوتی از دکتر پرسیده می شود و با اهدافی متفاوت ولی معمولا در پس این سوال و در ذهن مراجعین این انگیزه وجود دارد:

نمی خواهم مدت زیادی درگیر ارتودنسی بشوم- می خواهم زود دندانهایم ظاهر مرتب و سفید پیدا کنند.

و این خواستۀ طبیعی هر یک از شما مراجعین است. به هر حال هر یک از مراجعین به دنبال زیباتر شدن دندانهایشان هستند، از بودن وسایل ارتودنسی، آن هم به مدت طولانی، بر روی دندانهایشان خوششان نمی آید.

پیشرفتهای علم دندانپزشکی هم در طی سالیان اخیر، این خواستۀ مراجعین را مد نظر قرار داده است. پیدایش لمینیتها، ونیر های کامپوزیتی با رنگهای منتوع ( و حتی غیر طبیعی) شاهدی است بر همین مدعا. در عین حال در ارتودنسی نیز تحولاتی در زمینه ارتودنسی نامرئی صورت گرفته است که باز این نکته را تایید می کند که مراجعین از بودن و دیده شدن وسایل ارتودنسی ثابت فلزی بر روی دندنهایشان خشنود نیستند.

اما آیا هر فردی می تواند بدون انجام ارتودنسی و مثلا با بهره گیری از اقدامات زیبایی دندانهایی مرتب داشته باشد؟

پاسخ برای برخی عزیزان متاسفانه نه می باشد (البته این موضوع برای ما متخصصین ارتودنسی موجب خوشحالی است که از کار بیکار نخواهیم شد Smile) اما از کجا می توان پی برد که اصلاح نامرتبی به وسیلۀ راهکارهای زیبایی امکانپذیر هست یا نه؟

ابتدا شاید بهتر باشد که ببینیم راهکارهایی غیر ارتودنسی یا همان زیبایی برای منظم شدن دندانها کدام است؟

منظم شدن دندانها در اساس نیاز به جابجا کردن آنها دارد بنابر جابجایی واقعی دندانها نیاز به ارتودنسی دارد. اما چنانچه بخواهیم دندانها منظم به نظر برسند، آنگاه لازم خواهد شد تا بدون جابجا کردن آنها ظاهر آنها را تغییر دهیم. برای این تغییر شکل طبیعتا لازم خواهد شد تا موادی همرنگ دندان به بخشهایی از دندان اضافه شود و یا از بخشهایی از دندان برداشته شود که در عمل از طریق تراشیدن دندان صورت می گیرد.

مواد همرنگ دندان را به لحاظ جنس و ساختار بتوان به دو دسته کلی تقسیم کرد: کامپوزیتهای دندانی - که به ونیرهای کامپوزیتی هم مشهور هستند - و دیگری ترکیبات سرامیکی که تحت عنوان پوسته ها یا لمینیتها نیز نامگذاری شده اند.

در خصوص ارجحیت و انتخاب از میان این دو بعنوان متخصص ارتودنسی به خود اجازۀ اظهار نظر نمی دهم و پیشنهاد می کنم که به مطالبی که توسط متخصصین دندانپزشکی ترمیمی و زیبایی نوشته می شوند مراجعه نمایید. ولی در این مطلب میخواستم دو نکته را به لحاظ سلامتی دندانها به آگاهی شما برسانم،  یکی در خصوص اضافه کردن این مواد به دندان و دیگری مواردی که به تراشیدن دندان نیاز است.

زمانی که مواد دندانپزشکی به یک دندان اضافه می شود، به حجم آن افزوده می گردد و دندان از شکل طبیعی خود خارج می گردد. در شاهکار خلقت، دندانها به گونه ای خلق شده و شکل گرفته اند که حداکثر کمک را به سلامت خود و بافتهای اطرافش حین جویدن غذا فراهم کنند. ظرافت و اهمیتی که در تک تک برجستگیها و یا فرو رفتگیهای هر دندان وجود دارد برای افرادی که با دندانپزشکی آشنایی ندارند ممکن است قابل درک نباشد، اما این پدیده را شبیه به مباحث طراحی خودرو، هواپیما و فضاپیماها در نظر بگیرید که این وسایل به گونه ای طراحی و شکل داده می شوند که کمترین مقاومت در برابر جریان هوا داشته باشند (که به این مبحث در هوافضا آئرودینامیک گفته می شود). طراحی نامناسب این وسایل از کارایی آنها به شدت می کاهد. این موضوع در خصوص طرح و شکل دندانها نیز به گونه ای است که در حین جویدن، غذا از کنار آن به گونه ای عبور کند که مثلا در لثه فرو نرود و باعث آزردگی آن نشود (بسیاری از ما احتمالا حس ناخوشایند گیر کردن غذا بین دندانها را که بدلیل پوسیدگی و خالی شدن دندان اتفاق می افتد را ممکن است تجربه کرده باشیم). این حالت در حقیقت به دلیل تغییری که پوسیدگی در شکل دندان بوجود آورده پدید می آید. این آسیبها تنها با از بین رفتن یا کوچک شدن دندان ایجاد نمی شود و با افزایش حجم دندان هم باز ممکن است این مشکلات را شاهد باشیم. ترمیمهای بزرگ و بد شکل دندان باز هم ممکن است مانع از تمیز کردن اطراف دندانها شود (به تصویر پایین نگاه کنید)

نمونه ای از التهاب لثه اطراف ترمیم زیبایی که به لثه آسیب وارد می کند

 

حال به مبحث زیبا سازی دندانها برگردیم. در این فرآیند منظم و زیبا کردن دندان از طریق تغییر شکل، همانطور که در بالا اشاره شد، گاهی نیاز به این خواهیم داشت که بخشی از دندان برداشته و تراشیده شود و یا به نواحی دیگری از همان دندان مواد هم رنگ اضافه شود. در مواقعی که شدت نامنظمی و  نامرتبی دندانها کم است، طبیعتا مقدار تراش احتمالی برای کار زیباسازی دندان نیز کم خواهد بود و در نتیجه آسیب کمتری به دندانها وارد می شود. و یا نیاز به اضافه کردن مواد همرنگ کمتر خواهد بود. در نتیجه تغییرات شکلی که ایجاد می شود دندانها را چندان در معرض آسیب قرار نخواهد داد. چه بسا میزان این تغییرات از میزان  تغییرات و درگیریهایی که در حین ارتودنسی برای بیماران ممکن است بوجود بیاید کمتر باشد. به یاد داشته باشیم که درمان ارتودنسی کاری است که حداقل چندین ماه به طول می انجامد و زمان بر است. در این مدت همچنین لازم است وسایل ارتودنسی بر روی دندانها باقی بمانند. هر چقدر هم که شخص در رعایت بهداشت خود بکوشد، احتمال کوچکی برای پوسیدگی دندانها وجود خواهد داشت.در چنین مواردی که میزان نامرتبی کم است، شخصا به مراجعینم پیشنهاد می کنم که قبل از تصمیم گیری برای ارتودنسی ابتدا مراجعه به متخصص دندانپزشکی ترمیمی و زیبایی داشته باشند. اگر وی تشخیص دهد که درمان زیبایی با آسیب و دستکاری حداقلی دندانها امکانپذیر است، بیمار از درمان وقت گیر ارتودنسی نجات پیدا می کند Smile و زودتر به نتیجه می رسد.

اما اگر شدت جابجایی و نامنظمی زیاد باشد، یا نیاز به تراشیدن مقدار زیادی از دندان سالم و افزودن حجمهای زیادی از مواد همرنگ به دندانها باشد،  با این کار سلامت دندانها به خطر خواهند افتاد. در چنین مواقعی است که دندانپزشک محترم ترمیمی و زیبایی بیمار را به ما متخصصین ارتودنسی ارجاع می دهد تا نامرتبی را اصلاح کنیم و یا در برخی موارد (که در مقالات دیگر تحت عنوان درمانهای ارتودنسی که به کمک سایر درمانهای دندانپزشکی می آیند توضیح خواهم داد)، شدت نامرتبی را کاهش دهم تا ایشان بتوانند شکل و یا رنگ دندانها را بهبود دهند.

پس نتیجه ای که از این بحث می گیریم این است که برای انتخاب میان انجام درمانهای زیبایی و یا ارتودنسی، شدت مشکل نقش مهمی دارد. برای تشخیص اینکه کدام کار برای شما مناسبتر است، می توانید به متخصص ارتودنسی و یا دندانپزشک متخصص ترمیمی یا زیبایی مراجعه کنید، هر کدام از ما که کار را برای ارجاع به همکار دیگر مناسبتر تشخیص دهیم و یا نیاز به مشاوره را احساس کنیم، این کار را حتما انجام خواهیم داد تا شما بهترین نتیجه را از درمان بگیرید. یادآوری می کنم که گاهی نیز لازم است که هر دو تخصص در این کار نقش داشته باشند که نتیجۀ بهتری بدست آید.

 
شما اینجا هستید: خانه مقالات مقالات مرتبط با ارتودنسی ارتودنسی برای من بهتر است یا لمینیت؟ یا کامپوزیت؟